IJshockey.com > Nieuwsoverzicht > Canadagboek deel 2

Canadagboek deel 2

In Montreal draait alles om Les Canadiens. Regelmatig zie je in de etalages souvenirs liggen. Jerseys zijn overal verkrijgbaar. Het gaat niet om sport in Montreal. Het gaat hier om religie. Op gezette tijden is er niets belangrijkers.

Dag 4

Gisteravond ontvingen de Montreal Canadiens de regerend Stanley Cupkampioen. Typisch genoeg uit het zonnige Florida. Een staat waar je niet zo snel topijshockey zou verwachten. Maar de Tampa Bay Lightning speelt dat wel, en niet in de laatste plaats door twee jonge spelers uit Montreal: Vincent LeCavalier en Martin St. Louis. Twee spelers die samen met maatje Brad Richards, die afkomstig is van Prince Edward Island, als jeugdspelers de droom hadden om ooit te spelen bij....de Montreal Canadiens.

In seizoen 2003-2004 ging er een andere droom in vervulling. Eerst werd in de playoffs afgerekend met de Montreal Canadiens, vervolgens gingen de Bolts, zoals de bijnaam van de Lightning luidt, door tot de Stanley Cup.

Dat de serie van de Montreal Canadiens werd gewonnen was niet onverwacht, maar toonde wel gevoel voor drama. Na twee overwinningen in thuisbasis Tampa stond de derde, cruciale, wedstrijd in Montreal op het programma. Van LeCavalier en St. Louis zat de complete familie op de tribune, Richards’ familie en vrienden dromden samen in een kroeg op Prince Edward Island. Montreal leek gewonnen te hebben, maar met nog 17 seconden te spelen maakte LeCavalier, op een assist van St. Louis, de gelijkmaker. Even later besliste Richards in overtime de wedstrijd. Bestaat er een mooier scenario?

Het verzet van Montreal was gebroken en de vierde wedstrijd werd het 4-0 en de serie was afgelopen. De uitkomst is bekend. De cup stond in de zon.

Gisteravond waren ze er allemaal weer. LeCavalier, St. Louis, Richards, en alle families. Gezamelijk zonge zij het Franstalige “Oh Canada”, bijgestaan door vrijwel de hele hal. Even daarvoor werd een oude man, die al sinds 1939 een seizoenkaart had, gehuldigd. Hij ging in zijn Canadiens-shirt naar huis met de puck waarmee Maurice Richard, zijn held, zijn 500e goal had gemaakt. Na dit korte intermezzo ging alle aandacht weer naar de luidruchtige fans.

Zij konden aanschouwen dat de Lightning direct een voorsprong nam. Tim ‘Toolman’ Taylor, na een assist van St. Louis. Maar St. Louis speelde een ongelukkige wedstrijd en er lukte verder weinig. De wedstrijd was leuk en spannend en de Lightning was duidelijk de betere ploeg. Na twee periodes was het 1-2 en dat was gezien het aantal schoten op doel (14-1 de tweede periode) een zeer magere verhouding. De Bolts waren sterker en dat zag iedereen.

Maar dan zie je hoe mooi sport is. De met 21.273 mensen uitverkochte hal veerde op toen Craig Rivet vanaf de blauwe lijn onverwacht de 2-2 liet aantekenen. Jose Theodore had anders dan aan het begin van de wedstrijd opeens wel de rebounds onder controle. De Bolts waren van slag en Richard Zednik schoot direct de 3-2 binnen. De wedstrijd kantelde.

Uiteindelijk kwam Tampa Bay niet meer gelijk. Montreal raakte nog de paal, en ook LeCavalier en Richards hadden nog enorme kansen. De score echter veranderde niet meer. Hun families dropen af.

Na de wedstrijd verlieten zingende, juichende en feestvierende fans het Centre Bell. Het gewone leven kon weer haar aanvang nemen. Het gewone leven, waar het ijshockeyteam van Montreal als een rode draad bij iedereen doorheen loopt. Onvermijdelijk. Want de Canadiens wonnen hun vijfde wedstrijd op rij en leidden in de Eastern Conference. Stiekum begint het getal “25” op te komen in de hoofden van de fans....

Geplaatst door Marco Spelten op woensdag 9 november 2005

Alfabetisch op achternaam

Per team

Eredivisie teams

Statistieken

Canadagboek deel 2

Meer Buitenlands nieuws

Ander nieuws

Reageer op dit artikel