IJshockey.com > Nieuwsoverzicht > 'The Big Whistle' overleden

'The Big Whistle' overleden

Op 24 oktober jongstleden is Bill Chadwick overleden. De voormalige scheidsrechter was de uitvinder van de huidige handgebaren bij het geven van straffen. En dat was niet het enige opmerkelijke aan zijn carrière.

De man met de bijnaam ‘The Big Whistle' floot tussen 1939 en 1955 in de NHL. Zijn carrière mag om meerdere redenen gerust opmerkelijk genoemd worden. Hoewel hij blind was aan één oog floot hij meer dan 900 wedstrijden in de NHL,waaronder 42 playoff wedstrijden. Van deze 42 wedstrijden waren maar liefst 13 wedstrijden een duel waarin ook daadwerkelijk de Stanley Cup werd vergeven.

Ook de manier waarop Chadwick scheidsrechter is geworden is opvallend. In zijn tijd als amateur ijshockeyspeler - toen al aan één oog blind - werd Chadwick opgeroepen om zich te melden bij de bank gedurende een ijshockeywedstrijd in New York in 1937. Hij was daar als toeschouwer aanwezig. De scheidsrechter die aangewezen was voor dit duel - Ray Levia - zat vast in een sneeuwstorm. Aan Chadwick de vraag of hij wilde invallen. Sinds die tijd is Chadwick blijven fluiten. Een paar later - in 1939 - werd hij opgemerkt door de toenmalige NHL-voorzitter Frank Calder en gevraagd om als linesman in de NHL aan de slag te gaan.

Baanbrekend was het aantrekken van Chadwick door Calder ook. Chadwick was namelijk de eerste Amerikaanse linesman in de NHL. De NHL werd tot dat moment gedomineerd door Canadezen. ‘Er waren wat vooroordelen over het feit dat ik een Amerikaan was, maar ik had de volledige steun van Calder en zijn opvolger Clarence Campbell', liet Chadwick eerder optekenen.

Het grootste nalatenschap van Chadwick is ongetwijfeld het feit dat hij de handgebaren introduceerde in het ijshockey. Dit gebeurde gedurende de tweede wereldoorlog en was uit pure noodzaak geboren. Chadwick kon tijdens de Stanley Cup finale bijna niet communiceren met bankofficials door het geluid op de tribunes. Met gebaren kon Chadwick wel duidelijk maken wat nu de straffen waren die hij aan het geven was, iets dat verbaal niet lukte. Pas na zijn pensionering in 1956 werden de gebaren ook officieel aangenomen door de NHL. Dit evolueerde vervolgens tot de officiële handgebaren die nu overal in de wereld als een standaard gelden.

Na zijn actieve periode als official trok Chadwick zich terug uit het ijshockey om in 1965 weer terug te komen als radio commentator en later als TV-analist. Dit deed Chadwick bijna 14 jaar voor met name de New York Rangers. Gedurende zijn periode als commentator en analist kreeg Chadwick ook zijn bijnaam ‘The Big Whistle'. Hij bleef bij de Rangers actief in verschillende rollen tot 1988.

Voor zijn verdiensten voor het ijshockey werd Chadwick in 1964 opgenomen in het Hockey Hall of Fame in Toronto. Hij was slechts de vijfde official en de eerste Amerikaan die deze eer ten beurt viel. Vervolgens werd hij ook in 1974 opgenomen in het Amerikaanse Hall of Fame en kreeg hij in 1975 de Lester Patrick prijs voor zijn verdiensten voor het ijshockey in de Verenigde Staten.

Bill Chadwick is 94 jaar geworden.

Geplaatst door Dennis Albers op zondag 25 oktober 2009