IJshockey.com > Nieuwsoverzicht > Amstel Tijgers > The Tuesday Round-up week 10

The Tuesday Round-up week 10

De tiende editie alweer van de Tuesday Round-up, het wekelijkse rondje langs de ijsbanen van IJshockey.com. Met onder meer aandacht voor Jurryt Smid, the NEHL, de kosten en baten van een Europees avontuur en de schoonvader van Ron Berteling.

Jurryt Smid speelt komende vrijdag wel in het Triavium, maar niet voor Nijmegen Devils. De 18-jarige center stapt over naar Amstel Tijgers. Daar hoopt hij meer ijstijd te krijgen. In Nijmegen was dat sinds de komst van Jason Baclig minder. Smid speelde sinds vorig jaar in Nijmegen, maar was eerder actief voor Zoetermeer en Den Haag. De center had dit seizoen vier goals en vijf assists in twintig wedstrijden.

Alexander Selivanov wordt komende donderdag aan zijn meniscus geopereerd, een blessure die hij opliep in de halve finaleserie van de beker tegen Tilburg. Naar alle waarschijnlijkheid zal hij zo'n zes weken uit de roulatie zijn. De bekerfinale wordt op 20 januari gespeeld in Eindhoven.

Het plan voor de North European Hockey League wordt serieus bestudeerd door de Nederlandse IJshockeybond. Zes Duitse clubs zouden interesse hebben in deelname aan deze competitie, terwijl er mogelijk ook een Belgische club bij zou kunnen komen. ‘We nemen de plannen voor een nieuwe gezamenlijke competitie serieus. Ik vind namelijk dat je goede initiatieven altijd goed moet onderzoeken. De basis voor dit plan is goed, maar je moet niet over één nacht ijs gaan. Er liggen nogal wat hobbels op de weg', zegt NIJB-bestuurslid Henk van de Pas in AD/Haagsche Courant.

De wedstrijden in de Continental Cup hebben Den Haag ongeveer vijftigduizend euro gekost. General manager René van der Kooij in AD/Haagsche Courant: ‘Veel geld, maar het is het waard geweest. Den Haag heeft lange tijd geen beste naam gehad bij bijvoorbeeld buitenlandse spelers. Veel zaken waren niet goed geregeld. Nu merk je dat er uit die hoek steeds meer waardering komt van 'hé, ze hebben daar een professionele organisatie staan, hebben een goede huisvesting en betalen de salarissen op tijd'. In Noord-Amerika ontmoeten die imports elkaar tijdens de trainingskampen en dan horen die jongens van elkaar dat HYS zijn zaakjes goed geregeld heeft. Een speler is dan eerder geneigd om voor ons te kiezen.'

Marcel Kars legt in Brabants Dagblad uit waarom hij de overstap heeft gemaakt van Amsterdam naar Tilburg. ‘In Amsterdam was ik er wel een beetje klaar mee. Ik was wel weer eens toe aan een winning team. In Amsterdam moest ik de kar nagenoeg alleen trekken en stond ik zodoende vaak veertig minuten op het ijs. Ik merk nu al dat ik hier veel meer adempauzes heb, dat komt mijn spel ook ten goede.' 

Voorzitter Henny Jaspers van Amstel Tijgers mag in De Telegraaf Metropool nog eens vertellen dat het Nederlandse ijshockey zich op een doodlopende weg bevindt. ‘Te vaak en te veel zijn clubs afhankelijk van het tijdelijk langskomen van een suikeroom om goed te kunnen presteren. Wij hebben nu een statement gemaakt en hopen dat de andere clubs ons daarin zullen volgen. Dan ben ik ervan overtuigd dat we op lange termijn kunnen blijven genieten van ijshockey. De weg die we hebben gekozen vraagt offers van spelers, begeleiding, supporters én sponsors.'

De schoonvader van Ron Berteling, Adrianus Voogt, haalt in Het Parool herinneringen op aan een Amerikaanse ijshockeyliefhebber die in het verleden regelmatig wedstrijden van Amsterdam bezocht. De legde voor elke wedstrijd een tros bananen, een vergiet, een jurk en een vlinderbroekje klaar om mee naar de keeper van de tegenstander te zwaaien. Je houdt geen puck tegen (vergiet), je keept als een oud wijf (jurk) of een mietje (vlinderbroekje). Waar die bananen nou voor stonden, weet Voogt niet meer.

Mike Pellegrims vertelt in dagblad De Limburger over hoe je goede buitenlanders selecteert voor je club. Hij vertelt echter ook over de eerste wedstrijd tegen Den Haag. ‘Ze hebben nu de Rus Alexander Selivanov onder contract. Een grote jongen uit de NHL, speelde jaren voor Tampa Bay Lightning. Ik heb nog tegen hem gespeeld in de Bundesliga. En dan is hij 38 jaar en duikt-ie plots in Nederland op. Toen we laatst tegen Den Haag speelden, ging ik naar hem toe en vroeg hem 'wat kom jij hier in godsnaam doen?'. 'Mike, ik kan niks anders', zei hij. De man van Tampa! Schei toch uit.'

Brian Mullally blijft bovenaan het straffenklassement staan met tachtig strafminuten, twee minuten meer dan Jeff Smith. Smith heeft dit seizoen al 34 keer een 2-minutenstraf gehad. Daarmee is hij de meestbestrafte speler. Matt Korthuis volgt op gepaste afstand met 22 keer een 2-minutenstraf, terwijl Nick de Jong op die manier al twintig keer moest brommen.

Geplaatst door Joep Meijsen op dinsdag 1 december 2009