IJshockey.com > Nieuwsoverzicht > HYS Den Haag > The Ex-Files: David Andrews

The Ex-Files: David Andrews

David Andrews speelde begin jaren zeventig vier seizoenen in Den Haag. De voormalige goalie is inmiddels al zestien jaar de baas van de American Hockey League. IJshockey.com sprak met hem over het heden en verleden.

Andrews kwam in 1970 terecht in Den Haag na zijn studie aan Dalhousie University. Andrews: ‘De kans om in Nederland te gaan spelen, heb ik te danken aan Ron Naud. Ron was een ploeggenoot van mij bij Dalhousie. Ron speelde al voor Den Haag en heeft mij aanbevolen bij coach Edu Hopman. Uiteindelijk tekende ik voor een jaar in Den Haag.'

Het verblijf van Andrews bleef niet beperkt tot een jaar. Andrews: ‘Mijn eerste seizoen was behoorlijk succesvol dus ik kreeg een verbeterde aanbieding. Mijn manier van spelen was compleet anders dan de stijl die we tegenwoordig zien. De uitrusting was lang niet zo beschermend en destijds speelden alle goalies stand-up in plaats van de nu gangbare butterfly. Er waren een aantal hele goede goalies in Nederland gedurende die jaren. Vooral Doug Scott en Gerry Gobel maakten veel indruk op mij. Na het eerste seizoen mocht ik ook een aantal Canadezen rekruteren om onze ploeg te versterken. Ed Hebert, Roddy Bossy, Sean Boyd, Bob Trenaman en Larry van Wieren zouden mij uiteindelijk vergezellen tijdens mijn tweede jaar in Den Haag. '

Na het seizoen 1971-1972 verliet Andrews Hijs en stapte hij over naar de tweede Haagse club in dat seizoen: Raak IJshockey Den Haag. Bij deze club hield Andrews het nog twee seizoenen uit. Andrews haalde zijn grootste triomf echter buiten de ijsbanen: ‘De tijd in Nederland was onvergetelijk. Dan doel ik niet alleen op de mooie momenten tijdens het ijshockey. Ik had namelijk ook het geluk om verliefd te worden op een Nederlands vrouw. Nu 36 jaar later zijn we nog steeds gelukkig getrouwd en hebben we drie kinderen en één kleinkind. De familie van mijn vrouw woont nog in Nederland en daarom ben ik nog regelmatig daar.'

Na vier seizoenen ben ik teruggegaan naar Canada en heb nog een jaar gespeeld voor de Universiteit van British Columbia. Sean Boyd, die ook met een Nederlandse is getrouwd, speelde daar ook nog een jaartje. We haalden overigens allebei het All-Star team van deze competitie. Na mijn seizoen daar ben ik gestopt met ijshockey en ben ik een carrière begonnen in sportmanagement. Begin jaren tachtig ben ik nog een paar jaar actief geweest als coach in de WHL. Met de Victoria Cougars bereikten we de Memorial Cup (finale Canadese jeugdliga CHL) met spelers als Grant Fuhr, Barry Pederson en Geoff Courtnall.'

Voor zijn verblijf in Victoria was Andrews nauw betrokken bij het ijshockey in British Columbia en in 1982 was Andrews de hoofdcoach van de U18 van Canada.

Het coachen in Victoria bleek slechts een opstapje voor Andrews. In 1987 kwam Andrews in de American Hockey League terecht. De AHL is het op één na hoogste niveau in Noord-Amerika en dient vooral als opleiding voor toekomstige NHL-spelers. Andrews zou zeven jaar lang general manager zijn van het AHL-team van Edmonton dat gevestigd was in Nova Scotia.

Na zijn verblijf in Nova Scotia begon Andrews aan de functie die hij momenteel in 2010 nog steeds vervult: president van de AHL. Andrews over de AHL: ‘Onze liga heeft inmiddels 29 teams door heel Noord-Amerika. We zijn de primaire opleidingsliga voor de NHL aangezien 85% van de huidige NHL-spelers eerst in de AHL heeft gespeeld.'

Onder de aanvoering van Andrews is de AHL uitgegroeid tot een succes. Niet alleen qua financiën maar ook qua toeschouwersaantallen en het aantal teams. In 2001 kwam Andrews met een enorme expansie waardoor er negen nieuwe ploegen in de AHL kwamen. Hierrdoor is de AHL bijna overal in Noord-Amerika te vinden is. Afgelopen seizoen kwamen er nog drie teams bij: Abbotsford Heat, Adirondack Phantoms en Texas Stars.

Sinds 1994 zijn de gemiddelde toeschouwersaantallen bijna verdubbeld. Het gemiddelde toeschouwersaantal schommelt rond de 5500 per wedstrijd. In totaal trekt de AHL per seizoen rond de zeven miljoen toeschouwers. Andrews blijft ambitieus: ‘In de toekomst willen we nog een dertigste team toevoegen zodat we gelijke tred houden met de NHL. Belangrijker nog is onze ambitie om financieel en kwalitatief sterker te worden.'

Andrews is enkele jaren geleden geïntroduceerd in de British Columbia Hockey Hall of Fame en de Nova Scotia Sport Hall of Fame. Andrews woont met zijn vrouw Marleen in Wilbraham, Massachusetts.

Geplaatst door Remco Bambacht op donderdag 29 april 2010