IJshockey.com > Nieuwsoverzicht > Amstel Tijgers > The Ex-Files: Trevor Sherban

The Ex-Files: Trevor Sherban

Komend seizoen zal er geen Amsterdamse ploeg meer zijn in de eredivisie. Dat terwijl aan het begin van deze eeuw Amsterdam het Nederlandse ijshockey nog domineerde. IJshockey.com sprak met één van de toppers uit die periode: Trevor Sherban.

Trevor Sherban speelde twee seizoenen in Amsterdam. In 2003 kwam de lange, sterke verdediger naar de hoofdstad. Sherban: ‘Ik was bezig met mijn zesde profseizoen in Noord-Amerika waarin we uiteindelijk met San Diego het kampioenschap van de WCHL wonnen. Ik was op zoek naar een nieuwe uitdaging en vond deze dankzij Josh Oort. Ik leerde Josh in San Diego kennen. Hij sloot zich aan bij onze ploeg vlak voor de play-offs. Het klikte tussen Josh en mij en we waren al snel goede vrienden. Hij had vele goede verhalen over de Nederlandse liga en overtuigde mij om naar Amsterdam te komen. Toen ik zag dat mijn oude vriend Jason Smith ook in Amsterdam speelde, was het voor mij duidelijk. Het bleek een ideale situatie.'

Amsterdam haalde in die periode vier titels op rij en won ook nog eens driemaal de Beker van Nederland. Sherban: ‘Het eerste seizoen was echt speciaal. De kwaliteit van ons team was uitzonderlijk hoog. Op een gegeven moment werd het wel lastig om iedereen tevreden te houden qua ijstijd en om al het talent te koesteren. We hadden een geweldige mix van spelers waaronder enkele ondergewaardeerde jongens als Maarten de Groot en Nick de Jong en fantastische leiders als Alex Schaafsma en Chris Eimers. De sleutel tot het succes was het integreren van deze jongens met de Canadese jongens die nieuw waren in de liga.'

Sherban legt een flink deel van het succes neer bij de coach Ron Berteling: ‘Ron speelde een hele belangrijke rol in het vormen van een eenheid. Hij deed geweldig werk om al die unieke talenten tot een samenhangend geheel te krijgen. Ron hielp de buitenlandse spelers ook om te wennen aan de Nederlandse cultuur. Hij had echt de gave om een groep met zoveel diverse jongens te managen. Hij wist precies wanneer hij ons moest pushen en wanneer hij rustig achterover kon zitten en ons het zelf liet uitzoeken.'

Sherban is ook verantwoordelijk voor de introductie van de "Sherban Shuffle". Deze ontstond tijdens het finaleweekend van de bekercompetitie in 2005. In de halve finale stonden Amsterdam en Tilburg tegenover elkaar. De rivaliteit tussen beide clubs was op dat moment opgelopen naar een historische hoogtepunt. Vanaf het eerste fluitsignaal was het raak en waren de strafminuten niet meer bij te houden. Sherban kreeg het aan de stok met Casey Vanschagen.

Na het gevecht met de Tilburger, maakte Sherban een gebaar met beide handen om aan te geven dat het klusje was geklaard. Een woedende Vanschagen mocht inrukken met een game misconduct en Sherban kwam weg met twee strafminuten. Sherban: 'Zoiets ontstaat in het heetst van de strijd. Het was een hele emotionele wedstrijd en ik had alles gedaan om te winnen. Na het gevecht zat ik vol adrenaline en ik keek naar de tribune en zag onze fans uit hun dak gaan. Ik maakte daarom het gebaar als een soort bedankje richting onze fans.'

Na twee seizoenen in Amsterdam bleef Sherban in Europa en speelde hij in Italië en Duitsland. Ook speelde Sherban nog in Australië bij Newcastle. Oorspronkelijk was het lange verblijf buiten Canada niet de bedoeling. Sherban: ‘Ik zou één jaartje in Europa gaan spelen en daarna zou ik besluiten of ik ging stoppen. Het werden er uiteindelijk vijf. Het vertrek naar Europa bleek voor mij de beste beslissing van mijn carrière te zijn. Ik heb genoten van de mensen en de culturen in de diverse landen. Ik heb carnaval beleefd in Maastricht, Koninginnedag in Amsterdam en het Oktoberfest in München. Als de mogelijkheid zich voordoet, zou ik meteen weer in Europa willen werken en leven.'

Sherban kijkt met veel plezier terug na alle ploegen waarvoor hij speelde: ‘In Australië heb ik met veel plezier gespeeld met mijn goede vriend Marcel Kars. In Duitsland heb ik mijn vrouw leren kennen en in Italië werd ik met Milaan kampioen. Dat team in Milaan bulkte ook van het talent. Maar als ik één seizoen opnieuw mocht beleven, dan kies ik voor het eerste seizoen in Amsterdam.'

De inmiddels 37-jarige Canadees kijkt tevreden terug op zijn loopbaan: ‘Ik heb het gevoel dat ik alles gegeven heb. Ik heb vijf kampioenschappen meegemaakt, heb IHL gespeeld in het farmteam van Vancouver Canucks en mocht tweemaal mijn land vertegenwoordigen op toernooien in Japan en Korea. Niet alleen het ijshockey is me dierbaar maar ook de vriendschappen die zijn ontstaan. Ook met supporters uit Amsterdam heb ik nog regelmatig contact. Vorig jaar zijn twee vrienden uit Amsterdam naar ons gekomen en hebben we vakantie gevierd in Alberta. Die speciale vriendschappen koester ik en het contact zal er altijd zijn.'

Trevor Sherban woont momenteel in Edmonton, Alberta samen met zijn vrouw Andrea. Sherban: ‘ Ik heb een baan als verkoper bij een farmaceutisch bedrijf. Andrea en ik genieten van onze zoon Dylan. Onze toekomstige ijshockeyer is nu vijf maanden oud. We hebben het enorm naar ons zin in Canada maar we zijn ook aan het kijken om terug naar Europa te kunnen en om daar in de toekomst werk te vinden.'

Sherban was al snel op de hoogte dat Amsterdam het komende seizoen niet op het hoogste niveau mag acteren. Sherban: ‘Ik was ontzettend teleurgesteld om dat te horen. Ik kijk met veel trots terug op wat wij in Amsterdam hebben gepresteerd. Ik hoop dat de ontwikkeling van de jeugd in combinatie met een goede sponsor Amsterdam snel weer op de kaart kan krijgen. Na al die jaren volg ik nog steeds het nieuws op de diverse Nederlandse websites.'

Geplaatst door Remco Bambacht op zaterdag 7 augustus 2010