IJshockey.com > Nieuwsoverzicht > HYS Den Haag > Als een familie naar de titel

Als een familie naar de titel

Ruim een uur na het eindsignaal heeft Brian Mullally nog zijn complete uitrusting aan. De verdediger schaatst weer terug het ijs op en zwaait zijn kampioensmedaille als een lasso boven zijn hoofd in de richting van het balkon met de supporters. Den Haag sleepte vrijdag de tiende landstitel in de clubgeschiedenis binnen.

Het was nog een spannende ontknoping in de Uithof. Het verschil tussen de beide teams was in de slotfase slechts één goal. Trappers kon echter in de slotfase geen vuist meer maken en seconden na het eindsignaal lag het ijs al bezaaid met confetti en andere tekenen van feestvreugde in de gelukkig lekker volle ijshal.

De beelden die horen bij een kampioenschap gaan nooit vervelen. Spelers die elkaar in de armen vallen, het rondschaatsen met de beker, de blikken bier die over elkaar worden uitgestort, de dikke sigaren en het poseren voor de fotografen. Vorig jaar was het Nijmegen Devils dat de champagneflessen kon openen. Voor de tweede keer in drie jaar is het nu de beurt aan Den Haag.

Voor sommige van de spelers in de wedstrijd moet het als een deja-vu voelen. Marcel Kars won in Amsterdam al drie kampioenschappen en haalde hier dus zijn vierde. Zijn seizoenstart bij het opgeheven Zoetermeer lijkt alweer oude geschiedenis. Phil Aucoin en Levi Houkes waren vorig jaar nog in een ander shirt succesvol, Daryl Bat won bij Tilburg al twee titels, terwijl de kampioensbeker ook voor Matt Korthuis en andere spelers die er twee jaar geleden al bij waren geen onbekend voorwerp is.

Het was een compleet andere wedstrijd dan die van dinsdag in Stappegoor. Deze keer was het Den Haag dat enorme veerkracht toonde na de 0-3 achterstand in de eerste tien minuten. ‘We hebben dinsdag veertig minuten lang goed meegespeeld, maar in de derde periode kregen we veel goals tegen. Als het eindsignaal dan heeft geklonken, dan moet je dat vergeten en je gaan richten op de volgende wedstrijd', zei captain Josh Mizerek na de wedstrijd. Ook hij won twee jaar geleden al een titel met Den Haag.

De verdediger kwam net terug van het ijs, waar hij de jonge fans van de Haagse club had getracteerd op een aantal sticks. Mizerek had daar wel een spelletje bij verzonnen, waardoor de kinderen moesten werken voor hun beloning. Dat moest Den Haag ook al vroeg in de wedstrijd. Wie een paar keer knipperde met zijn ogen, zou de drie snelle goals op rij van Tilburg hebben gemist. Daarmee leek Tilburg een belangrijke stap te hebben gezet naar een zesde wedstrijd in de serie.

‘En wie daarna nog een paar keer met de ogen knipperde zou hebben gemist dat wij weer langszij kwamen', lacht Mizerek. ‘Dat laat zien dat we meer zijn dan een ploeg met goede spelers, maar dat we ook karakter hebben. We zijn als team enorm gegroeid dit jaar. We zijn een echte familie geworden, waarin iedereen zijn bedrage levert.'

De aanvoerder van de kampioensploeg herhaalt daarmee de boodschap die door de spelers op een bord ook werd meegedragen. ‘Spelers winnen wedstrijden, échte teams winnen kampioenschappen.' Het was wel een bord uit Tilburg.

Geplaatst door Joep Meijsen op zaterdag 26 maart 2011