IJshockey.com > Nieuwsoverzicht > De boodschap van Winnipeg

De boodschap van Winnipeg

Vijf minuten duurde het zaterdag voordat alle seizoenkaarten van het NHL-team in Winnipeg waren verkocht. Twaalf minuten later waren alle formaliteiten afgehandeld. Namens heel Canada stuurde de ijshockeygekke bevolking van Manitoba afgelopen week een duidelijke boodschap naar het hoofdkantoor van de NHL in New York.

Wat de nieuwe naam van de Atlanta Thrashers wordt, is nog niet duidelijk. Manitoba Jets en Winnipeg Falcons zijn de meestgenoemde namen. Vijftien jaar na het vertrek van de Winnipeg Jets naar Phoenix, Arizona heeft de dunbevolkte provincie Manitoba in Canada weer een team. Nadat vanaf woensdag seizoenkaarthouders van het AHL-team Manitoba Moose met voorrang hun seizoenkaarten konden kopen, werd zaterdag de site van Ticketmaster bestormd door de rest van de bevolking.

De verhuizing van de Thrashers naar Canada betekent een forse smet op het blazoen van NHL-baas Gary Bettman. Sinds zijn aanstelling in 1993 zette hij de strategie van zijn voorganger voort om ijshockey vooral in de VS te laten groeien. Door de aanwezigheid van teams in de meeste grote televisiemarkten, moest ijshockey in de USA eindelijk de doorbraak naar het grote publiek, grote nationale sponsoren en een groot nationaal tv-contract.

Zeventien jaar later lijkt deze strategie verre van geslaagd. Weliswaar werd recent het grootste tv-contract in de geschiedenis afgesloten, maar zo'n beetje tweederde van de teams in de liga zijn verlieslatend. Veel van die teams zijn de ploegen die in nieuwe markten waren geplaatst. Zo konden de Phoenix Coyotes, die na een faillissement door de liga zelf worden bestierd, alleen worden gered omdat de gemeenteraad van Glendale, waar het stadion staat, nog een jaar 25 miljoen dollar op tafel legt om de verliezen te dekken.

Tampa Bay Lightning haalde weliswaar de halve finales van de play-offs, maar sluit het seizoen toch af met een enorm verlies. Datzelfde geldt voor teams als Columbus, New York Islanders, Florida Panthers en nog een reeks teams. Terwijl veel teams in de VS, met uitzondering van de grote traditionele teams als Boston, Chicago en Rangers, ieder jaar door hun eigenaren uit de brand moeten worden geholpen, bloeit ijshockey als nooit tevoren in Canada.

Edmonton, dat afgelopen jaar zo'n beetje de slechtste ploeg in de NHL had, verkocht alle wedstrijden uit. De Toronto Maple Leafs staan weliswaar te koop, de ploeg is in meerderheid eigendom van een pensioenfonds dat contanten nodig heeft, maar moet samen met stadion, voetbal- en basketbalbroertjes 1,3 miljard dollar gaan kosten. En dat is maar goed voor 66 procent van de aandelen. Waar de miljardair George Gillett enkele jaren geleden de Canadiens voor weinig geld kon opkopen, betaalde de familie Molson twee jaar geleden dik een half miljard dollar voor diens aandelen. Ook Calgary en Vancouver floreren. Alleen Ottawa, dat stevig aan het herbouwen is, heeft het lastiger.

Belangrijke factor in het welvaren van de Canadese teams is de prijs van de Canadese dollar. Die was in 1995 nog maar 65 cent waard, terwijl die nu ongeveer gelijk is aan de Amerikaanse dollar. Dit betekent dat de inkomsten (in Canadese dollars) nu veel makkelijker de uitgaven (in Amerikaanse dollars) dekken. Canada is veel beter uit de financiële crisis tevoorschijn gekomen dan de zuiderbuur en profiteert van het olierijke westelijke deel van het land. Derhalve wordt niet verwacht dat de Canadese dollar het op korte of middellange termijn weer gaat afleggen tegen zijn Amerikaanse zuster.

Een poging van Blackberry-miljardair Jim Balsillie om een NHL-team naar Zuid-Ontario te lokken, mislukte twee jaar geleden. Nadat hij eerst door de teameigenaren van de NHL was afgewezen, ze vonden dat hij te agressief zijn doel nastreefde, mislukte ook zijn poging om via het faillissement van de Phoenix Coyotes eigenaar te worden van een team. De miljardair heeft zich intussen weer teruggetrokken in de anonimiteit, maar zijn toen georganiseerde voorverkoop van seizoenkaarten in Hamilton was zo'n beetje net zo succesvol als die in Winnipeg. Het bewees het bestaansrecht voor een team in die regio naast de Maple Leafs.

Ook in Quebec City, dat in de jaren negentig zijn Nordiques verloor aan Colorado, aast weer op een team. De plannen voor de bouw van een gloednieuw stadion zijn in volle gang en er is ook al een eigenaar voor het team. Net als de mensen in Winnipeg, wordt echter vooral in stilte gelobbyt voor een team. Niemand twijfelt eraan dat Franstalig Canada onder de huidige omstandigheden een tweede team moet kunnen herbergen.

Hoewel het transport van de Thrashers naar Canada volgens Gary Bettman een eenmalig evenement was, is er een precedent gezet. De halflege arena's bij vooral de zuidelijke teams in de NHL, zullen in een schril contrast staan met het naar verwachting iedere wedstrijd uitverkochte stadion in Winnipeg. Dat Canadezen dan ook nog de hoofdprijs betalen voor hun kaartje is een daarbij een extra argument.

Geplaatst door Joep Meijsen op maandag 6 juni 2011