IJshockey.com > Nieuwsoverzicht > Vraagtekens rond Roberto Luongo

Vraagtekens rond Roberto Luongo

Vraagtekens rond Roberto Luongo De meest besproken speler na afloop van de Stanley Cup finale is doelman Roberto Luongo. De vraag is of hij volgend jaar nog kan functioneren als eerste goalie bij de Vancouver Canucks. Zijn contract loopt echter pas af in 2022.

Luongo is al jaren een van de meestbesproken goalies in de NHL. Dat begon al in 1997 toen de New York Islanders hem op nummer vier kozen in de draft. De hoogste draftpositie ooit voor een doelman. Dit betekende echter niet bepaald een investering voor de lange termijn in Luongo. De goalie uit Montreal had pas een handvol wedstrijd in de NHL gespeeld toen de Islanders in 2000 met de allereerste pick in de draft Rick DiPietro kozen.

Luongo ruimde het veld voor deze volgende doelman van de toekomst. De Florida Panthers ruilden Mark Parrish en Oleg Kvasha voor Luongo en zijn teamgenoot Olli Jokinen. Een deal die later werd gezien als eentje die met overmacht in het voordeel van de Panthers uitpakte. Luongo deed het goed bij de Panthers, brak de records van John Vanbiesbrouck en nominaties voor de Vezina Trophy. De relatie tussen Luongo en de Panthers liep echter stuk in 2006, toen onderhandelingen over een nieuw contract niet slaagden.

Luongo kwam na een trade over zijn rechten terecht in Vancouver, waar hij een vierjarig contract ter waarde van 27 miljoen dollar tekende. Voor de Canucks was het een volgende poging het langdurige probleem in het net op te lossen. In ruim zeven jaar had de club zonder veel succes liefst achttien verschillende goalies geprobeerd. Die situatie veranderde inderdaad met de komst van Luongo, die in zijn eerste seizoen enorme indruk maakte en het clubrecord brak voor save-percentage. In de play-offs maakte hij een onuitwisbare indruk met liefst 72 saves in één wedstrijd.

In 2008 werd Luongo voor zijn prestaties beloond met de captaincy van het team, de eerste doelman die deze eer te beurt viel sinds de jaren veertig. Dat is logisch, aangezien de regels dit verbieden. De Canucks losten dit op door de formaliteiten op het ijs en de communicatie met de officials door andere spelers te laten uitvoeren. Luongo was populair en goed in deze periode. Het was dan ook niet verwonderlijk dat Vancouver zijn contract in 2009 wilde verlengen.

Het resultaat van de onderhandelingen zorgde er echter voor dat de NHL op zijn grondvesten begon te schudden. Luongo tekende een contract voor twaalf jaar met een totale waarde van 64 miljoen dollar. De doelman staat onder contract tot zijn 43e en kreeg ook nog een no-trade-clause. Vancouver kan hem niet zonder zijn toestemming aan een ander team overdoen, met als enige uitzondering het zevende jaar van de deal.

De Canucks en Luongo zijn dus voorlopig met elkaar getrouwd. De prestaties tijdens de play-offs zorgen echter voor publieke twijfel over zijn toekomst. De goede prestaties van back-up Cory Schneider, die het record van Luongo voor save-percentage brak, speelden daarbij een rol. De wisselvallige play-offs waren echter voor veel media de druppel die de emmer deed overlopen. Luongo wisselde shutouts af met dramatische optredens. Nog nooit eerder werd in de de play-offs een doelman vier keer naar de kant gehaald. De populariteit van Luongo bij het publiek daald tot enorme diepte.

De vraag is echter wat Vancouver nu kan doen met Luongo. Welke club zou het enorme contract willen overnemen, als Luongo zelf al toestemming zou willen geven voor een trade. Hooguit een team dat zelf een enorm contract heeft waar ze vanaf willen. Luongo zelf heeft als doelman al Olympisch Goud, maar wil niets liever dan de Stanley Cup winnen. In zijn periode bij de Panthers heeft hij al te veel seizoenen bij een middelmatig team doorgebracht. De vraag is echter welk van de andere topteams in de NHL zit te wachten op Luongo en zijn contract. De komende maanden zal er nog veel over gesproken en geschreven worden.